Dag 13 – Onverwachte steun
Soms komt steun van een onverwachte kant: iemand die je niet goed kent, een toevallige ontmoeting of een klein gebaar.
Deze momenten kunnen oplichten als stille herinneringen aan verbondenheid.
Ze herinneren je eraan dat je niet helemaal alleen bent, ook als het lijkt alsof niemand je verdriet volledig kan begrijpen.
Door aandacht te geven aan deze onverwachte lichtpuntjes, kun je stukje bij beetje warmte en troost vinden in kleine verbindingen.
Schrijfopdracht:
Schrijf over een onverwacht moment van steun dat je raakte.
Waar was je, van wie ontving je de steun, hoe zag dat eruit?
Begin met: "Ik had het niet verwacht, maar toen…"
Soms zijn het juist de onverwachte handen die je even optillen. Laat ze je dragen, zodat jij je even iets lichter kunt voelen.
Tot morgen!
liefs Johanne
