Dag 21 – De ruimte voor verdriet
Verdriet mag er zijn, ook als het soms onverwacht komt en heel onhandig uitkomt.
Het hoeft niet opgelost te worden of ‘over’ te gaan. Laat je dat ook niet wijsmaken!
Soms komt het in golven, soms als een zachte schaduw die even naast je loopt en waarvan je de kilte zijdelings voelt.
Door verdriet toe te laten, geef je jezelf ruimte om te helen. Niet in één sprong, maar stap voor stap.
Het erkennen van je pijn betekent trouwens niet dat je erin blijft hangen. Het betekent dat je jezelf toestaat om mens te zijn, volledig en echt. Als je dat toelaat zul je zien dat het ook weer voorbij gaat.
Schrijfopdracht:
Schrijf over een moment waarop je ruimte gaf aan je verdriet.
Begin met: "Ik liet het toe toen…"
Schrijf zonder oordeel over jezelf!
Verdriet mag er zijn, zonder oordeel – dat maakt ruimte voor nieuwe kracht en energie voor andere dingen.
Je bent alweer aan het eind van de derde week.
Ik hoop dat je merkt dat het schrijven een deel van je wordt en dat het je ruimte geeft in je hoofd.
Tot morgen.
liefs Johanne
Reflectie – Terugkijken op week 3
In deze week schreef je over stilte en geluid, dingen achterlaten, onzichtbare veranderingen,
seizoenen van rouw, wie je was, onverwachte kracht en het geven van ruimte aan verdriet.
Reflectieopdracht:
Lees je teksten van deze week terug.
• Wanneer gaf je jezelf het meeste ruimte voor verdriet?
• Wat viel je op aan de kracht die je ontdekte?
• Welke thema’s wil je in de komende weken verder onderzoeken?
Door ruimte te maken voor verdriet, zet je ook een deur open naar heling en groei.