Eindelijk meedoen!

‘Mevrouw, ik moet vandaag vroeg weg. Gesprek voor nieuw werk’, zegt hij als hij het lokaal binnenkomt.
Bij navraag blijkt hij over een half uur alweer weg te moeten, en ik vertel hem hoe geweldig in het vind dat hij voor dat half uur toch naar de les komt.
‘Les is belangrijk en leuk’ is zijn eenvoudige, maar veelzeggende, antwoord.

Ik schuif in gedachten mijn planning opzij. Gesprekken voor werk, met de gemeente of andere instanties, kun je nooit genoeg oefenen. Dit is een geweldige aanleiding om dat nu nog eens te doen.
Ik vraag hem wat het precies voor gesprek is en hij vertelt dat hij eindelijk mag werken van de gemeente en een gesprek heeft bij PostNL.
De cursisten reageren net zo enthousiast als ik, we weten allemaal hoe graag deze man aan het werk wil, maar van de gemeente nog niet mocht gaan solliciteren. Dat hij dat nu mag gaan doen geeft hem eindelijk het recht de verantwoordelijk als man voor zijn gezin te pakken, hij mag gaan laten zien wat hij kan. Hij telt mee.
Ik ben zo blij voor hem.

Ik vraag in de klas wie er al wel eens een sollicitatiegesprek heeft gehad en welke vragen er dan voorbij komen. Een paar cursisten weet dat en we gaan oefenen.
‘Waarom wil je hier werken, vragen ze altijd’, brengt een cursiste in die volhardend is in het solliciteren en vrijwel altijd wordt afgewezen, omdat ze de Nederlandse taal nog niet voldoende beheerst. Doodzonde, want deze dame is zó gemotiveerd dat je je geen betere werkneemster kunt wensen. Ziek, zwak en misselijk daar doet ze niet aan.
We oefenen vragen en antwoorden en de cursist die zo gaat solliciteren fluistert nog een paar antwoorden voor zich uit voor hij tevreden knikt.

‘Als ze zeggen dat ze jou gaan bellen, ze bellen nooit!’ voegt een cursist die inmiddels een baan heeft toe. ‘Is dat zo?’ vraag ik verbaasd. Massaal wordt er geknikt en gereageerd. Bijna allemaal hebben ze een voorbeeld van een sollicitatiegesprek waarbij ze stilletjes zijn doodgezwegen onder het mom ‘We bellen je nog.’
Ik vind het schandalig!

Het half uur is voorbij en de nerveuze man vertrekt. Hij krijgt een lading succeswensen, laatste tips (‘Kijk mensen aan, dat vinden ze in Nederland belangrijk’) en schouderklopjes mee.

Net na de les komt er een appje binnen.
‘Het is gelukt. Ik begin dinsdag!!’

Ik doe stiekem een rondedansje in het lege lokaal.