Soms sta ik even stil in mijn klas en denk ik: wat een bijzondere plek is dit toch. Wat is het een voorrecht om dit werk te doen.
Ik geef les aan verschillende groepen NT2.
In één lokaal komen mensen samen uit alle hoeken van de wereld.
Ieder met een eigen persoonlijkheid, verhaal, achtergrond en cultuur.
Zij leren van mij de Nederlandse taal.
Maar ik leer minstens zoveel van hen.
Gisteren had ik bijvoorbeeld een gesprek met een B1-groep over de gezondheidszorg.
Ik vertelde hoe het in Nederland werkt: de rol van de huisarts, het maken van een afspraak, wanneer je wel of niet wordt doorverwezen.
Maar daar bleef het niet bij.
Cursisten vertelden over de zorg in hun land van herkomst. We vergeleken systemen, hadden een gesprek over verschillen, over wat als beter of juist als lastiger wordt ervaren.
Het werd een gesprek waarin ik de gezondheidszorg ook eens door de ogen van een ander zag. Het maken van een afspraak in plaats van gewoon te gaan als dat nodig is, de wachtlijsten die soms zo lang zijn dat je - volgens één van de cursisten - dan allang dood of gek bent, de tandarts waar een enkeling niet meer naartoe durft uit angst om dan ineens een kapitaal kwijt te zijn aan een intakegesprek.
Maar ook de psychische gezondheidszorg die in sommige landen - volgens cursisten - niet eens bestaat of onbetaalbaar is, medicatie die je zonder recept kunt krijgen en vervolgens verslavend is, en ziekenhuizen waar je zelf per dag voor moet betalen.
De verschillen zijn soms groot, en samen praten we daarover. Zonder oordeel, soms wel met verbazing.
En precies dát maakt dit werk zo geweldig.
Een NT2-klas is geen gewone klas, maar een plek waar werelden samenkomen.
Iedere les is een reis.
Naar de wereld in mijn klas ♥️
(Afbeelding van AI, tekst uit mijn hart)
Reactie plaatsen
Reacties