‘Eigen volk eerst.’
Ik hoor, en lees vooral, deze woorden momenteel veel. Dat komt omdat ik het niet kan laten om de reacties te bekijken onder artikelen waarvan ik eigenlijk al weet wat ik er zal vinden.
Ik hoop, tegen beter weten in, dat het dit keer anders zal zijn.
De woorden worden geschreven of uitgesproken alsof het volkomen duidelijk is wat daarmee bedoeld wordt. Alsof er ergens een lijstje bestaat waarop precies staat wie erbij hoort en wie niet.
Gewoon even zoeken op achternaam en je ziet aan het ✔️ meteen of je erbij hoort of niet.

Maar …. Wie is dat dan, eigen volk??

Zijn het misschien de mensen die hier geboren zijn? Dus dat geadopteerde meisje, afkomstig uit China maar als baby hier gekomen, telt niet mee? Daar staat een rood kruisje achter op de lijst. ❌
En die vrouw die tijdens haar vakantie op Bali plotseling haar baby iets te vroeg verwelkomde, is haar baby dan geen eigen volk en zij wel? Gaat het om de kleur van mijn huid? En mag ik dan nog wel in de zon, of wijk ik dan teveel af?
Zijn het mensen met dezelfde cultuur? En welke cultuur houden we dan precies aan? Die van de stad of van het platteland? Die van jongeren of van ouderen? De Randstad of de Achterhoek?
Hoor ik erbij als ik ga høken of kan ik beter de klompendans oefenen?
Moet ik klederdracht dragen om tot ons eigen volk te mogen behoren of mag ik ook gewoon in korte broek?

En hoe zit dat eigenlijk met mensen die hier werken, belasting betalen, vrijwilligerswerk doen, hun kinderen opvoeden en bijdragen aan de samenleving, maar een andere achtergrond hebben?
Zijn zij onderdeel van het eigen volk of niet?
En andersom, de mensen die hier zijn geboren maar niet werken, de hele dag op de bank zitten en verder ook weinig bijdragen? Is dat ons eigen volk?

Wanneer hoor ik er nou bij? 

Gaat het over nationaliteit, afkomst, religie, gewoonten, taal, politieke overtuigingen of toch over iets anders dat ik niet helemaal goed heb begrepen?

En wat als ik eigenlijk helemaal niet bij dat eigen volk wil horen, omdat ik me daar helemaal niet zo bij thuisvoel en er soms ook liever niet mee geassocieerd wil worden? 

Gooi ik mijn rechten op veiligheid, werk, een woning en onderwijs dan meteen overboord? En geldt dat dan ook automatisch voor mijn kinderen?

‘Eigen volk’ wordt gebruikt alsof het verbindt, maar ondertussen lijkt het vooral een muur op te trekken. 

Wij en zij.
We willen niet delen, dat is eng.
Alles is voor Bassie 🎶

Ik voel me vaak meer verbonden met mijn cursisten van over de hele wereld dan met iemand die toevallig hetzelfde paspoort heeft maar alleen maar boosheid en wantrouwen verspreidt.
Voor mij zijn de mensen die bij mijn eigen volk horen: respectvol, liefdevol, hardwerkend, vriendelijk én met veel zorg voor de ander.

Mag dat ook, of krijg ik nu een ❌?

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.