Het is inmiddels jaren geleden. Gelukkig maar, want ik doe enorm mijn best om het te vergeten….

Het was vandaag nationale ‘ga-met-je-schreeuwende-kinderen-naar-IKEA-dag.’ Tenminste, dat denk ik. Want anders is het wel erg toevallig dat er zo enorm veel jonge ouders met een kind dat ergens tussen 2020 en 2026 op de wereld is gezet juist vandaag het idee hadden om naar dit Zweedse meubelhøk te gaan.

‘Jij bent ziek?’ Ik beaam het en antwoord dat ik me inderdaad niet erg lekker voel vandaag. Het is de een-na-laatste les van deze groep en als ik me vandaag had ziekgemeld was mijn planning volledig in de soep gelopen. Dus zit ik hier, snotterig en rillerig.

Tokkietaal Ik kreeg laatst een appje van een heel leuk mens. Ze was in een discussie beland met haar, overigens ook erg leuke, pubers over het woordje ME.'Mijn pubers zeggen dat je ME zusje kunt zeggen, maar dat is niet zo toch?'Ik kon haar direct, zonder enige vorm van twijfel, vertellen dat ze deze discussie glansrijk zou gaan winnen. Triomf en victorie aan alle kanten! 🏆 'Het is MIJN zusje!' ' Gelukkig, want ik vond het al klinken als Tokkietaal, maar ik heb dus gewoon gelijk!', was haar antwoord.

Mijn hoofd is een huis zonder sloten.Niet omdat ik dat wil, maar omdat ik ze nooit heb gekregen. Ik had ze nooit nodig.  In het begin viel het niet op. De deuren gingen dicht, dat leek genoeg.  Het gevoel van veiligheid zat stevig verankerd in mezelf. Een kier was maar een kier. Iedereen heeft wel eens wat last van tocht.

‘Nederland wil altijd méér regeltjes maken.’Ze lacht terwijl ze de uitspraak doet.